نظم : « 1 » با سپاهى برون ز حيّز حصر * در شجاعت همه يگانه عصر تند شيران بيشه پيكار * صفدر و تيزچنگ و تيغ‌گذار « 2 » و چون در آب كنار جيحون موضع سه پايه از وصول ماهچه « 3 » سپهر فرسايش ، رشك طارم چهارم گشت ، تركن ارلات با لشكر خود از آن سوى آب متوجه معسكر همايون بود و چون مسافت عمر مقدورش به پايان رسيده بود « 4 » به انديشه ناصواب به طرف « 5 » كزروان 177 به يورت خود « 6 » گريخته ، حضرت صاحب‌قران ، پولاد را با جماعتى در عقب او بفرستاد و ايشان شب و روز رانده « 7 » و از انديشه خود گذشته ( 32 ر ) بر لب آب فارياب 178 به او رسيدند . تركن و برادرش ترمش « 8 » به اتباع خود لب آب گرفته به جنگ مشغول شدند . نظم : « 9 » بايستاد دشمن كه كو شد دلير * همان كوشش گور با نره شير به جايى كه شيران برآرند چنگ * چه ياراى رو به كه ايستد به جنگ « 10 » و چون شكست بر ايشان افتاد ، پراكنده و گريزان گشتند و لشكر ظفر قرين از عقب ايشان روان شد . پولاد تنها به تركن رسيد و اسب تركن بازمانده بود . روان « 11 » فرود آمده و اسب پولاد را به يك چوبه تير بينداخت و پيش از آنكه راست بايستد تيرى به او حواله كرد و از كلاه خودش « 12 » بگذشت ، چنانچه آسيبى به سرش نرسيد « 13 » ، پولاد 179 تيز گشته ، روى جلادت را به او نهاد و در هم آويختند و پولاد به فرّ اقبال حضرت صاحب قرانى ، « 14 » تركن را بر زمين زده ، « 15 » سرش از تن به نام خود جدا كرد .

--> ( 1 ) . نت : - نظم . ( 2 ) . نگ : - نظم با سپاهى . . . گذار . ( 3 ) . پنجه . ( 4 ) . نگ : و چون به كنار آب جيحون در موضع سه پايه رسيد تركن ارلات را ديد كه به آن سوى رودخانه رسيده است . ( 5 ) . نت : - به طرف . ( 6 ) . نگ : - به يورت خود . ( 7 ) . نت : + بودند . ( 8 ) . نب : ريش . ( 9 ) . نب ، نت : - نظم . ( 10 ) . نگ : - همان كوشش . . . به جنگ . ( 11 ) . نگ : دوان . ( 12 ) . نب : خوش . ( 13 ) . نب : ترسيده . ( 14 ) . نگ : - به فرّ اقبال . . . قرانى . ( 15 ) . نگ : و فرياد زد و زنده باد تيمور .